[1] Kırbaşoğlu, Sünni Paradigma…: 10.
[2] el-Bikâî, Nazmü'd-Dürer, 11/234.
[3] Bkz. eş-Şafiî, er-Risale: 19.
[4] Bkz. eş-Şafiî, er-Risale: 19.
[5] eş-Şafiî, er-Risale: 26.
[6] Bkz. eş-Şafiî, er-Risale: 28.
[7] Bakara: 196'da geçen "3+7= 10" ile Ârâf: 142'de geçen "30+10=40" işlemleri.
[8] eş-Şafiî, er-Risale: 28. Parantez içleri ile italik vurgular bize ait.
[9] el-Cessas, el-Fusul: 1/238–246.
[10] eş-Şafiî, er-Risale: 73-75. (8. Dipnot)
[11] el-Beyhaki, Delâilu'n-Nübüvve: 1/20; Ahkâmu'l-Kur'ân: 1/27.
[12] Bkz. Muhammed Hâc İsa, Nakdü Tab'ati'ş-Şeyh Ahmed Şâkir lir'-Risale: http://www.ahlalhdeeth.com/vb/showthread.php?t=86432&highlight=%C3%CD%E3%CF+%E3%CD%E3%CF+%D4%C7%DF%D1
[13] eş-Şafiî, er-Risale: 91–92.
[14] eş-Şafiî, er-Risale: 104.
[15] eş-Şâtibî, el-Muvafakat: 4/314, 316.
[16] eş-Şâtibî, el-Muvafakat: 4/335.
[17] eş-Şafiî, er-Risale: 105.
[18] eş-Şafiî, er-Risale: 104.
[19] İmam Şafiî bu tür sünnetlerle, mücmel ayetlere tefsir olarak gelen sünnetlerle, umum/mutlak ayetleri tahsis/takyid eden sünnetleri, bir de nasih-mensuha delalet eden sünnetleri kastetmektedir. Nitekim buralarda, konuyla ilgili mevcut olan bir kitap nassından ve onu beyan sadedinde varit olan bir sünnet mevzubahis edilmiştir.
[20] İmam Şafiî'nin geride bahsettiği meseleler şunlardır: 1- Kitaba beyan olarak varit olan sünnetler, 2- Kitabın bulunmadığı yerde varit olan sünnetler. Bkz. er-Risale: 88.
[21] eş-Şafiî, er-Risale: 105.
[22] eş-Şafiî, er-Risale: 106. Bkz. Yunus: 15, Rad: 39, Bakara, 196, Nahl: 101.
[23] ez-Zerkeşi, el-Bahru'l-Muhit: 3/190.
[24] 10/Yunus: 15; 2/Bakara: 106. Bkz. er-Risale: 106–108.
[25] eş-Şafiî, er-Risale: 106.
[26] eş-Şafiî, er-Risale: 106–108.
[27] ez-Zerkeşi, el-Bahru'l-Muhit: 3/186–188.
[28] eş-Şafiî, er-Risale: 110.
[29] ez-Zerkeşi, el-Bahru'l-Muhit: 3/195.
[30] Nasih-Mensuh, Muhassis-Muhassas, Mukayyid-Mukayyed.
[31] eş-Şafiî, er-Risale: 183-184.
[32] "Eğer Kur'ân bir sünneti nesh ederse, bu neshi beyan edecek ikinci bir sünnet varit olur" şeklinde özetleyebileceğimiz yukarıda detaylarını aktardığımız anlayış.
[33] Mesela bkz. el-Muvatta (rivayetü Muhammed b. el-Hasen eş-Şeybani , Beyrut 1984, s. 241, Kitabu'l-Hudud fi'z-Zina, 1. (KIRBAŞOĞLU'nun dipnotu)
[34] Abdurrezzak, el-Musannef: 3330
[35] el-Bezzar, el-Bahru'z-Zahhâr, -Müsnedü'l-Bezzar-: 4/245–246, H. No: 3788; et-Taberâni, el-Mucem'ül-Evsat: 1/49–50, H. No: 137 [36] İbni Hacer, Fethu'l-Bârî: 15/688.
[37] et-Taberi, Câmi'u'l-Beyan: 8/416–417, Maide: 41.
[38] Ahmed b. Hanbel, Müsned: 14/226, No: 8552; et-Tahavi, Şerhu Müşkili'l-Âsâr: 7/350–351, No: 2910; İbn Huzeyme, es-Sahih: 2/120, No: 1039; İbn Hibban, es-Sahih: 16/110, No: 7156. Meşhur olan görüşe göre Ebu Hüreyre yine aynı yılda Müslüman olmuştur. Bkz: Ebu Nuaym, Marifetü's-Sahabe: 4/1978, No: 4964; İbn el-Esir, Üsdü'l-Ğâbe: 6/314; İbn Hacer, el-İsâbe: 7/202. Bu görüşü tercih edenler için Bkz. Abdüssettar eş-Şeyh, Ebu Hüreyre: 61.
[39] Abdurrezzak, el-Musannef: H. No: 3330
[40] Müslim, es-Sahih: Kitabu'l-Hudud, Bab No: 5.
[41] İbn Sa'd, Kitabü't-Tabakatü'l-Kebir, 5/27.
[42] el-Osmanî, T. Fethu'l-Mülhim: 2/252–255.
[43] İbn Hacer, Fethu'l-Bârî: 9/242
[44] İbn Hacer, el-İsabe: 6/78
[45] et-Tirmizi, es-Sünen: Tefsiru'l-Kur'ân, Bab: 25, H. No: 3177
[46] Tahir b. Âşûr, et-Tahrir ve't-Tenvir: 18/112.
[47] el-Buhari, es-Sahih: Kitabu'l-Hudud, Bab No: 30.
[48] Konuyla ilgili detaylı bilgi için bkz. el-Osmanî, T. Fethu'l-Mülhim: 2/252–255
[48b]Recm rivayetlerinin topluca zikri için bkz. el-Osmanî, T. Fethu'l-Mülhim: 2/249–252
[49] el-Cessas, el-Fusul: 2/358; 3/277
[50] İbn el-Arabi, Ahkâmu'l-Kur'ân: 1/465.
[51] er-Râzî, Mefâtîhu'l-Gayb: 23/135, 24/Nur: 2.
[52] İbn Teymiyye, Mecmûatu'l-Fetâvâ: 20/219
[53] er-Rafii, el-Aziz Şerhu'l-Veciz: 11/128.
[54] İbn el-Hümam, Fethu'l-Kadir, 5/224.
[55] el-Âlûsî, Rûhu'l-Ma'anî: 18/79.
[56] eş-Şevkânî, Fethu'l-Kadir: 4/7, 24/Nur: 2.
[57] İbn Âşûr, et-Tahrîr ve't-Tenvîr: 18/120, 24/Nur: 2.
[58] el-Cessas, el-Fusul: 3/35, 48.
[59] Kırbaşoğlu, İslam'a yamanan sanal şiddet, İslamiyat, 5/1 Ocak-Mart 2002, s.130.
[60] el-Cessas, el-Fusul: 3/47.
[61] el-Cessas, el-Fusul: 3/48-49; el-Bezdevi, Usulü'l-Pezdevi: 152; es-Serahsi, Usulü's-Serahsi: 1/293.
[62] eş-Şafiî, er-Risale, 129.
[63] Müslim, es-Sahih, Kitâbu'l-Hudud, Bab: 3; et-Taber, Câmiu'l-Beyan, 6/498, (4/Nisa: 15).
[64] Kırbaşoğlu, Alternatif Hadis Metodolojisi: 91.
[65] el-Hatip el-Bağdâdî, el-Kifâye: 1/96; İbn es-Salâh, el-Mukaddime: 45; İbn Hacer, Nüzhetü'n-Nazar: 140; es-Sehâvî, Fethu'l-Muğîs: 1/178.
[66] Bkz. el-Askalani, Tehzibü't-Tehzib, 2/59.
[67] Bkz. a.g.m, a.g.e, 2/107.
[68] Bkz. a.g.m, a.g.e, 4/25.
[69] eş-Şafiî, er-Risale: 461-464.
[70] eş-Şafiî, er-Risale: 463.
[71] eş-Şafiî, er-Risale: 139-140.
[72] eş-Şafiî, er-Risale: 106.
[73] Şafiî, er-Risale, 138.
[74] Şafiî, er-Risale, 142.
[75] Bkz. er-Râzi, et-Tefsîru'l-Kebir, 2/234, 2/Bakara: 180.
[76] eş-Şafiî, er-Risale: 142.
[77] eş-Şafiî, er-Risale: 161.
[78] eş-Şafiî, Ahkâmu'l-Kur'ân: 1/31.
[79] Bu hataların er-Risale'nin muhakkiki Ahmed Muhammed Şâkir tarafından fark edilmemesini ise ‑yukarıda geçen "ayet hatası" meselesinde de işaret ettiğimiz gibi‑ er-Rabi'ye ait olduğunu ifade ettiği ve tahkikinde "asıl" olarak kabul ettiği nüshaya aşırı güven duyması olduğunu zannediyoruz. Onun bu nüshaya karşı duyduğu güven, diğer er-Risale nüshalarına güvenmemesine, İmam Şafiî'nin nasslarından nakiller yapan el-Beyhaki'nin eserlerine müracaat etme ihtiyacı duymamasına ve buralarda yanlış metin tercihinde bulunmasına yol açmıştır. [80] Bkz. eş-Şafiî, er-Risale, 164.
[81] Bkz. eş-Şafiî, er-Risale, 165.
[82] Bkz. eş-Şafiî, er-Risale, 167.
[83] Bkz. eş-Şafiî, er-Risale, 176.
[84] KIRBAŞOĞLU'nun eleştirmek amacıyla İmam Şafiî'den nakil yaptığı yerden 1 sayfa sonra!
[85] el-Cessas, el-Fusul, 1/367.
[86] İbni Hazm, Merâtibu'l-İcma: 97; Sa'dî Ebu Ceyb, Mevsuâtü'l-İcma, 1095.
[87] el-Buhari, es-Sahih, Kitâbu'l-Müsâkât, Bab No: 17; Müslim, es-Sahih, Kitabu'l-Buyû, Bab No: 15.
[88] eş-Şafiî, el-Ümm: 6/118.
[89] el-Mâturîdî, et-Te'vîlât: 6/541; et-Taberi, Câmiu'l-Beyan: 14/307; el-Cessas, Ahkâmu'l-Kur'ân: 1/169; ez-Zeylaî, Tebyînu'l-Hakâik: 6/240; er-Râzî, Mefâtîhu'l-Gayb: 20/86; el-Kurtubi, el-Câmi' li Ahkâmu'l-Kur'ân: 10/147; el-Beyzavî, Envâru't-Tenzîl: 3/234.
[90] eş-Şafiî, er-Risale: 170. [91] eş-Şâfii, el-Ümm: 6/705; 7/246-247; 8/160; 9/305-342; er-Risâle: 301.
[92] "Zan" sözüne gelen "galip" kaydı, iki ihtimalden birinin racih olduğu durumlara işaret eden "zann"ı, zaman zaman yakin ve şek anlamlarında kullanılan "zann"dan ayırt etmek içindir. Krş. el-Cürcani, et-Tarifat: 144. ("Zan" mad.); Ali el-Kâri, Şerhu Şerhi'n-Nuhbe: 435.
[93] el-Cessas, el-Fusul: 3/35.
[94] Bkz. el-Cessas, el-Fusul: 3/48–49.
[95] Bkz. eş-Şafiî, el-Ümm: 9/343–447.
[96] Sa'dî Ebu Ceyb, Mevsuâtü'l-İcma, 1064.
[97] Bkz. Kırbaşoğlu, Sünni Paradigma… : 233–234.
[98] Ebu Zeyd, İmam Şafiî ve Ortayol İdeolojisinin Tesisi: 107–108.
[99] eş-Şafiî, el-Ümm: 9/344.
[100] A. M. Şâkir er-Risale'ye düştüğü notta hadisin el-Muvatta'da daha uzun olarak Amr b. Şuayb → Ömer b. el-Hattab yoluyla rivayet edildiğini ve Amr'ın Hz. Ömer'e yetişmediğini, dolayısıyla senedin munkatı olduğunu söyler. Bkz. er-Risale, 171. (6 No'lu dipnot)
[101] el-Beyhaki, Marifetü's-Süneni ve'l-Âsâr: 9/103.
[102] Örneğin bkz. Muhammed b. el-Hasen, el-Asl: v. 209b [Yz. Feyzullah Ef, No: 669]. (İmam Muhammed bunun aynı zamanda Ebu Hanife ve Ebu Yusuf'un da görüşü olduğunu tasrih etmiştir.); et-Tahavi, el-Muhtasar: 142; el-Hâkim eş-Şehid, el-Kâfî: v. 583a [Yz. Feyzullah Ef, No: 923]; el-Cessas, Şerhu Muhtasari't-Tahavi: v. 131a [Yz. Yusuf ağa, No: 5382]; el-Kuduri, el-Muhtasar: 245; el-Akta', Şerhu Muhtasari'l-Kuduri: v. 328b [Yz. Çorlulu Ali Paşa, No: 207]; es-Serahsi, el-Mebsut: 29/138; el-Kâsânî, Bedâiu's-Sanâi: 4/507; İbni Nüceym, el-Bahru'r-Râik: 8/570; Şeyh Nizam, el-Fetâva el-Hindiyye: 6/454; İbni Âbîdîn, Reddü'l-Muhtar, 10/503.
[103] İbn Kuteybe, Te'vîlu Müşkili'l-Hadis: 277 vd.
[104] http://www.ilyasucar.com/kitap-ozetleri/50-sunni-paradigmanin-olusumunda-safiinin-rolu-hayri-kirbasoglu.html
[105] Kırbaşoğlu, Sünni Paradigma… 11.
